تجاوز در خمینی شهر و رفتار رسانه ها

برای هر کسی ممکن است بارها این اتفاق افتاده باشد که موقع خواندن تیتر خبر یک، سپیدی دندان خبرنگار از پشت جمله‌ها و کلمات خبر در برابرش نمایان شود و دهان به خنده بازشده، نویسنده خبر با لحنی حاکی از شوق و غرض، خبری تلخ را با شادی مفرط تا انتها برای مخاطب بخواند.

حس کردن این موضوع اگر چه شاید برای یک مخاطب روزنامه‌خوان یا کاربر سایت‌های خبری اینترنتی کمی سخت باشد، اما برای کسی که حرفه‌اش تیتر و خبر و گزارش است، بسیار راحت‌تر می‌نماید.

این روزها پس از انتشار حمله اراذل و اوباش مست به عده‌ای که در یک باغ مختلط به رقص و پایکوبی مشغول بودند، خبری مجددا به عنوان سرخط اخبار ایران از سوی رسانه‌های بیگانه و برخی رسانه‌های داخل مطرح شد با تیتر "بازهم تجاوز دست‌جمعی به نوامیس مردم در فلان منطقه کشور " و از این رو از وبلاگ‌های سرگردان تا برخی تلویزیون‌های فارسی که خبر تجاوز یک مجری مرد به دیگر مجری زن آن به عنوان اخبار دست چندم حاشیه‌ای آن تلویزیون، هنوز هم دست به دست می شود، به واکاوی ابعاد خاص این مجرا پرداخته و کارشناسان خود را یکی پس از دیگری برای ریشه‌یابی و شناسایی عاملان اصلی این حادثه ردیف کردند.

البته شادی دشمن از ناراحتی ما به این قاعده قدیمی که گفته می شود: "اگر در ایران هزاران پل و کارخانه و سد ساخته شود، برای بی بی سی فارسی و صدای آمریکا و ... خبر مهمی نیست اما اگر یکی از این پل‌ها کمی ترک بردارد، مهمترین خبر ممکن تولید شده است. " چیز جدیدی نیست اما به دلیل شک برانگیز بودن نوع رفتار سازماندهی شده برخی رسانه‌های داخلی در برجسته‌سازی این اخبار و تبدیل آن به تیتر یک و مساله اصلی کشور و عمومیت دادن آن به بیان موارد ذیل پرداخته می شود:

1- در مورد حادثه "خمینی شهر " تاکید مستمر رسانه‌های بیگانه بر نام مقدس امام راحل در شهر وقوع حادثه شدت بیشتری داشت به طوری که گویندگان خبر و کارشناسان به طرز پنهان سعی داشتند نوعی ارتباط معنوی مستتر میان نام شهر با خطای صورت گرفته را با تکرار نامعقول این کلید واژه در موارد متعدد و در تحلیل‌ها و تیتر یادداشت‌ها ایجاد کنند که این نکته از موارد کاملا ملموسی بود که متاسفانه در برخی رسانه‌های داخلی نیز تکرار شد.

2 - در هر دو حادثه تاسف‌بار شایعاتی منتشر و در برخی خبرها نقل شد که قربانیان این حوادث از اقشار متدین و از وابستگان به نظام بوده‌اند و در پی این مبهم سازی نیز رسانه‌ها در پی نوعی بیرون کشیدن ماهی مقصود از آب گل آلود شایعه در جهت خط دهی به حرکت‌های کور اراذل و اوباش علیه مردم معتقد و انقلابی بودند.

3 - سیبل اصلی در اخبار مرتبط با این حوادث نیروهای انتظامی و پلیس و دستگاه قضایی به بهانه عدم برخورد سرسختانه با اراذل و اوباش بود، در حالی که همین رسانه‌ها در صفحات دیگر خود مجددا نیروهای انتظامی و پلیس را متهم به سختگیری اجتماعی و مقابله با حقوق شهروندی مردم در طرح امنیت اجتماعی کرده بودند و این دو با هدف مستاصل سازی و ایجاد آشفتگی در مطالبات مردم از پلیس بیان می‌شد.

4- تاکید اصلی دیگر در انتشار این اخبار محل‌های وقوع این جرایم بود که یکی در مجاورت اصفهان و دیگری در شهرهای تابعه خراسان رضوی صورت گرفته بود و این مساله موجب شد، تا معنویت موجود در میان مردمان این منطقه نیز مورد هجوم قرار گیرد.

5- چند روز گذشته یکی از روزنامه‌های مذکور با بزرگترین فونت ممکن برای تیتر یک روزنامه‌اش نوشت: " فاجعه تجاوز گروهی این‌بار در کاشمر " و این یعنی که سریال تجاوز های گروهی در ایران کلید خورده است و هر بار در یک منطقه در حال وقوع است و این بار در کاشمر صورت گرفته است و جالبتر اینجاست که بی بی سی فارسی در همان روز تصویر صفحه اول این روزنامه را به عنوان نماد مطبوعات ایران برگزیده و روی صفحه اول خود منتشر کرد.

4- و دست آخر اینکه وقتی یک خبر به عنوان تیتر یک روزنامه‌ای انتخاب می شود، با هزاران برابر شدن تعداد مخاطبان خبر، آن حادثه به مساله اصلی کشور و مهمترین مساله عموم مردم تبدیل می شود. با توجه تاثیرات جدی برجسته‌سازی این حادثه که در گوشه ای از کشور روی داده و در همان سطح هم قابل رسیدگی و طی مراحل قانونی و تدبیر امور پیشگیرانه است، از تبدیل یک موضوع محلی به یک موضوع ملی آن هم توسط چند روزنامه هم‌شکل و زنجیره‌ای نمی‌توان به سادگی گذشت و صرف‌نظر از معنای جعل شده تجاوز در رسانه‌ها، از این اقدام رسانه‌های زنجیره‌ای نیز، چیزی بجز تجاوز دستجمعی آن روزنامه ها به امنیت، حیثیت و آبروی مردم ایران نمی توان تعبیر کرد.
مصطفی آجرلو
/ 0 نظر / 4 بازدید